هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق و سوزناک عاشقی است که از فراق و درد عشق رنج می‌کشد. شاعر با تصاویر زیبا و احساسی مانند پاره کردن جامه از شوق، ستاره‌باران شدن دامن از گریه، و تبدیل دل به سنگ، عمق درد و عشق خود را نشان می‌دهد. او از معشوق می‌خواهد که جرعه‌ای از لبش به او بدهد تا صوفیان را مست کند و از هجران شکایت می‌کند که چگونه می‌تواند از معشوق دوری کند در حالی که معشوق آب حیات است و او در حال مرگ.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

شماره ۱۴۶۶ - هر شب از شوق جامه پاره کنم

هر شب از شوق جامه پاره کنم
عاشق عاشقم، چه چاره کنم ۱

گر برآید مه از گریبانش
دامن از گریه پر ستاره کنم ۲

از درونم برون نخواهد رفت
گر چه صد جای سینه پاره کنم ۳

خون شد این دل، نگر ز بهر جفات
دل دیگر ز سنگ خاره کنم ۴

جرعه ای گر بیابم از لب تو
صوفیان را شراب خواره کنم ۵

چند گویی که صبر کن در هجر
گر توانم هزار باره کنم ۶

من همی میرم و تو آب حیات
چون توانم ز تو کناره کنم ۷

تو کنی جور بر دل خسرو
من چو بیگانگان نظاره کنم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۶۵ - خیز تا باده در پیاله کنیم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶۷ - چون شکر زان دو لعل تر بکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.