شماره ۱۴۶۷ - چون شکر زان دو لعل تر بکنم

چون شکر زان دو لعل تر بکنم
دل نخواهم که از شکر بکنم ۱

لب تو آب زندگانی را
ترعه خون شود، اگر بکنم ۲

تا بسوزم در آتش غم تو
گوشه ای هر دم از جگر بکنم ۳

گر نباشد امید دیدن تو
دیده خویش را ز سر بکنم ۴

پیش رویت در آتش اندازم
گل که از باغ تازه تر بکنم ۵

نکنم دل ز مهرت، ار هر شب
جان ز عشق تو تا سحر بکنم ۶

بر مکن چشم مردمی از من
که نیارم ز تو نظر بکنم ۷

جان کند خسرو از لبت هر دم
خنده ای زن که بیشتر بکنم ۸