هوش مصنوعی:
متن بالا از شعرهای عرفانی و فلسفی است که به گذرا بودن زندگی و اهمیت همراهی با دوستان و یاران در این زمان محدود اشاره دارد. شاعر از ناپایداری زندگی و ضرورت استفاده از لحظات آن سخن میگوید و تأکید میکند که باید از تنهایی دوری کرد و در کنار دوستان بود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناپایداری زندگی و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۸۵ - بیا تا بی گل و صهبا نباشیم
بیا تا بی گل و صهبا نباشیم
که گل باشد بسی و ما نباشیم ۱
ز گل نازک تریم و چند گاهی
به جز زیر گل و خارا نباشیم ۲
بیا، یارا و با ما باش امروز
چو می دانی که ما فردا نباشیم ۳
چو تنها بودنی، باید، همان به
که از هم صحبتان تنها نباشیم ۴
چو نگذارند یک جا دوستان را
چرا با دوستان یک جا نباشیم؟ ۵
چو زیر پای می باید شدن خاک
چرا چون خاک زیر پا نباشیم ۶
چو بودن نیست، خسرو، جز دو روزی
دو روزی نیز بگذر تا نباشیم ۷
که گل باشد بسی و ما نباشیم ۱
ز گل نازک تریم و چند گاهی
به جز زیر گل و خارا نباشیم ۲
بیا، یارا و با ما باش امروز
چو می دانی که ما فردا نباشیم ۳
چو تنها بودنی، باید، همان به
که از هم صحبتان تنها نباشیم ۴
چو نگذارند یک جا دوستان را
چرا با دوستان یک جا نباشیم؟ ۵
چو زیر پای می باید شدن خاک
چرا چون خاک زیر پا نباشیم ۶
چو بودن نیست، خسرو، جز دو روزی
دو روزی نیز بگذر تا نباشیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۸۴ - چو نام تو در نامه ای دیده ام
گوهر بعدی:شماره ۱۴۸۶ - بحل کن آن همه خونها که در غمت خوردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.