هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج عاشقانه، جدایی از معشوق و پریشانی روحی شاعر است. او از سنگینی دل، دوری از معشوق، و مستی عشق سخن میگوید و از ساقی میخواهد تا با می، غمهایش را تسکین دهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین اشاراتی به شراب و مستی دارد که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۴۸۷ - دوستان در ره دل سنگ گران است تنم
دوستان در ره دل سنگ گران است تنم
چه کنم تا ز ره این سنگ به یک سو فگنم؟ ۱
گل باغ فلکم، آمده بر گلشن خاک
بر درم جامه چو بادی بوزد زان چمنم ۲
بلبل جان به هوایی چمن خویش بسوخت
کی بود، کین نفس تنگ بهم برشکنم؟ ۳
شاهبازم که شکارم بود از عالم دل
تا کیم زین دل مردار نه زاغ و زغنم ۴
آب خوش خوردنم از عقل میسر نشود
وقت می خوش آن کند بی خبر از خویشتنم ۵
مستم از لعل لب خویش کن، ای دوست، چنانک
خویشتن را به قیامت نشناسم که منم ۶
من دردی کش دیرینه چو میرم سر مست
به میم شوی و نمازی هم ازو کن کفنم ۷
مگسیم و به خم باده در افتاده چو من
به کرانی نرسم، چند پر و بال زنم؟ ۸
ساقیا، غرقه به می کن قدری خسرو را
چند باشد ز بتان غرقه خونابه تنم؟ ۹
چه کنم تا ز ره این سنگ به یک سو فگنم؟ ۱
گل باغ فلکم، آمده بر گلشن خاک
بر درم جامه چو بادی بوزد زان چمنم ۲
بلبل جان به هوایی چمن خویش بسوخت
کی بود، کین نفس تنگ بهم برشکنم؟ ۳
شاهبازم که شکارم بود از عالم دل
تا کیم زین دل مردار نه زاغ و زغنم ۴
آب خوش خوردنم از عقل میسر نشود
وقت می خوش آن کند بی خبر از خویشتنم ۵
مستم از لعل لب خویش کن، ای دوست، چنانک
خویشتن را به قیامت نشناسم که منم ۶
من دردی کش دیرینه چو میرم سر مست
به میم شوی و نمازی هم ازو کن کفنم ۷
مگسیم و به خم باده در افتاده چو من
به کرانی نرسم، چند پر و بال زنم؟ ۸
ساقیا، غرقه به می کن قدری خسرو را
چند باشد ز بتان غرقه خونابه تنم؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۸۶ - بحل کن آن همه خونها که در غمت خوردم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۸۸ - گر رسم روزی به تو نوآشنایی ها کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
