شماره ۱۴۹۱ - عاشق شدم، با یار بدعهد وغا کردم

عاشق شدم، با یار بدعهد وغا کردم
زان شوخ جفا دیدم، هر چند وفا کردم ۱

یارب، چه شد آن پر فن، دل را که ستد از من
من هوش که را دادم، من صبر کجا کردم؟ ۲

مطرب غزلی تر زد، درد کهنم نو شد
معذور بدم، جانا، گر جامه قبا کردم ۳

یک چند ز هر سودا باز آمده بود این دل
ناگاه ترا دیدم، بر خویش بلا کردم ۴

دی روی نکویت را اندک ترکی دیدم
لیک از پی چشم بد بسیار دعا کردم ۵

گفتم که «مگر چندی ایمن زیم از غمها»
دل دور نشد از تو، هر چند جدا کردم ۶

بر هر صنمی رفتم، در هر پسری دیدم
ننشست کسی در دل چندانش که جا کردم ۷

تا بار دگر خسرو دل بر پسران ننهد
در کشمکش عشقت نیکوش سزا کردم ۸