شماره ۱۵۱۷ - گیسوی ترا نسبت با شب نتوان کردن

گیسوی ترا نسبت با شب نتوان کردن
وز ماه جمالت را غبغب نتوان کردن ۱

جان عزم سفر دارد، بردار ز رخ پرده
منزلگه مه عمدا عقرب نتوان کردن ۲

تو ظلم کنی بر من، من بنده دعا گویم
یارب، چه کنم کاینجا، یارب نتوان کردن ۳

گیرم که تو پیکان را بیکار نمی خواهی
خون ریختن خلقی مذهب نتوان کردن ۴

کودک شدی و جانم بازیچه خود کردی
ور خود ز تن من شد، مرکب نتوان کردن ۵

شربت ز لبت خواهم، وین بیهده گویی را
بهر دل گرم خود در تب نتوان کردن ۶

حلوای لب خود نه اندر دهنم تا خود
از غایت شیرینی در لب نتوان کردن ۷

خسرو به جهان اندر از بهر تو می باشد
ورنه به چنین جایی یک شب نتوان کردن ۸