شماره ۱۵۵۴ - باش تا مشکت ز برگ یاسمین آید برون

باش تا مشکت ز برگ یاسمین آید برون
بینی از تن چند جان نازنین آید برون ۱

تیر زهر آلود چشمت قصد جانم می کند
همچو زنبوری که ناگه از کمین آید برون ۲

مانده در زیر زمین خورشید، آخر رخ بپوش
تا مگر خورشید از زیر زمین آید برون ۳

چون به پشت زین نشینی، گر ندیدستی ببین
کز میان بید سر در آستین آید برون ۴

گر لب چون انگبینت را به دندان برکنم
خون از او بیرون نیاید، انگبین آید برون ۵

زهره من بس که از دست جفاهایت نشد
خون همی از چشمه چشم انگبین آید برون ۶

نقش تو بر دیده خسرو نشست از انتظار
گر نیایی، چشم من با همنشین آید برون ۷