شماره ۱۵۷۲ - تا چند کوشی آخر در خون بیگناهان

تا چند کوشی آخر در خون بیگناهان
آهسته تر زمانی، ای میر کج کلاهان ۱

چندان که بینم آن رو، چشمم نمی شود پر
چون دیدن گدایان بر خوان پادشاهان ۲

بی تو دو دیده چون نیست از هیچ گریه فارغ
من داد خود نیابم هرگز از این گواهان ۳

من چشم باز کردم، خاک در تو دیدم
چون کوریم نیاید از سرمه سپاهان ۴

غوغاست پیش رویت از عاشقان که باشد
بازار بردگان را گرمی به چاشتگاهان ۵

عشاق رو سیه را لازم بود ملامت
چون لعنت ملایک بر نامه گناهان ۶

خسرو به زلف و خالش اندوه خود چه گویی؟
دانی که غم نیاید اندر دل سپاهان ۷