شماره ۱۵۸۴ - جانا، شبی به کوی غریبان مقام کن

جانا، شبی به کوی غریبان مقام کن
چون جان دهیم در کف پایت خرام کن ۱

داری به زیر غمزه و لب مرگ و زندگی
تا چند جان دهم، به زبان ناتمام کن ۲

دعوی خونبهای دل خویش می کنم
یک بوسه بر لبم زن و قطع کلام کن ۳

می کت حلال باد بنوش و خرام کن
بر زاهدان صومعه تقوی حرام کن ۴

یک جرعه نیم خورده خود بر زمین بریز
در کام مرده شربت «یحیی العظام » کن ۵

تا بو که بر لب تو رسم، خون من بریز
وانگه به جام باده رنگین به جام کن ۶

ای باد صبحدم، چو بدان سوی بگذری
از من سگان آن سر کو را سلام کن ۷

ای دل، چو سوختی ز هوسهای خام خویش
عمر عزیز در سر سودای خام کن ۸

خسرو، نظر در آن رخ و وانگه حدیث صبر
اندازه تو نیست، زبان را به کام کن ۹