هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از استعارهها و کنایههای زیبا، به بیان نکات اخلاقی و عرفانی میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد که با دیگران با مهربانی رفتار کند، از کینهتوزی و بدبینی بپرهیزد و به جای ایجاد دشمنی، محبت و بخشش را پیشه کند. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند آب حیات و چشم بد دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۶۰۲ - روی ترش کرده به یاران مبین
روی ترش کرده به یاران مبین
سرکه فروشی مکن، ای انگبین ۱
چاه مزن زیر لب چون سمن
رخنه مکن در شکم یاسمین ۲
روی زمین را تویی آب حیات
تشنه ز تو هر که به روی زمین ۳
زلف که شد طوق گلوی تو، کرد
سلسله در گردن ماء معین ۴
بی گنهی چشم ز ما برمگیر
بی سببی چهره ز ما در مچین ۵
لیک از آن چشم کمین می کنی
دیده بد نیز ببین در کمین ۶
پای برین دیده پر خون منه
بیهده در خون و دلم در مشین ۷
ای که ز روی تو جهان روشن است
آه من سوخته را هم ببین ۸
خسرو آخر چو سگ از خود مران
چند چو رو به کنیم پوستین ۹
سرکه فروشی مکن، ای انگبین ۱
چاه مزن زیر لب چون سمن
رخنه مکن در شکم یاسمین ۲
روی زمین را تویی آب حیات
تشنه ز تو هر که به روی زمین ۳
زلف که شد طوق گلوی تو، کرد
سلسله در گردن ماء معین ۴
بی گنهی چشم ز ما برمگیر
بی سببی چهره ز ما در مچین ۵
لیک از آن چشم کمین می کنی
دیده بد نیز ببین در کمین ۶
پای برین دیده پر خون منه
بیهده در خون و دلم در مشین ۷
ای که ز روی تو جهان روشن است
آه من سوخته را هم ببین ۸
خسرو آخر چو سگ از خود مران
چند چو رو به کنیم پوستین ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰۱ - سبزه همان و گل و صحرا همان
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰۳ - ای سمن نامه وفا بستان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.