شماره ۱۶۰۱ - سبزه همان و گل و صحرا همان

سبزه همان و گل و صحرا همان
باغ همان، سایه همان، جا همان ۱

گرد چمن شاهد زیبا بسی
در دل من شاهد زیبا همان ۲

پهلوی من صد بت جان بخش، وای
آن که مرا می کشد، الا همان ۳

در چمنی هر کس و من بر درش
باغ من آن است و تماشا همان ۴

نام نماند از دل و جان و هنوز
عشق همان است و تمنا همان ۵

چشم مرا سیل ز دریا گذشت
سوختگی دل شیدا همان ۶

قهر تو لطفی ست که عشاق را
خار همان باشد و خرما همان ۷

فرق میان دو لبت کی توان
خضر همان است و مسجد همان ۸

از تو بلا وز دل خسرو رضا
کز تو همان شاید و از ما همان ۹