شماره ۱۶۰۵ - گواه جبین است بر درد من

گواه جبین است بر درد من
سرشک روان بر رخ زرد من ۱

ببخشای بر ناله عندلیب
الا، ای گل نازپرورد من ۲

که گر هم بدین نوع باشد فراق
به کوی تو آرد صبا گرد من ۳

که دیده ست هرگز چنین آفتی؟
کزو می برآید دم سرد من ۴

فغان من از دست جور تو نیست
که از طالع مادر آورد من ۵

من اندر خور بندگی نیستم
وز اندازه بیرون تو در خورد من ۶

تو دردی نداری که دردت مباد
از آن رحمتت نیست بر درد من ۷