هوش مصنوعی:
متن شعری است که از مخاطب میخواهد به جای توجه به دنیای بیرون، به درون خود بنگرد و از زیباییهای درونی خود لذت ببرد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گلستان، ماه و آینده، مخاطب را به خودشناسی و آرامش دعوت میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و خودشناسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۰۷ - من خسته را ز آن خود کن، ببین
من خسته را ز آن خود کن، ببین
یک امروز مهمان خود کن، ببین ۱
مخور باده، آیینه در پیش دار
نظر در گلستان خود کن، ببین ۲
ندیدی که مه در گریبان بود
سر اندر گریبان خود کن، ببین ۳
اگر نشکند در ز دندان تو
یکی زیر دندان خود کن، ببین ۴
چه گویی که خسرو از آن من است
من خسته را ز آن خود کن، ببین ۵
یک امروز مهمان خود کن، ببین ۱
مخور باده، آیینه در پیش دار
نظر در گلستان خود کن، ببین ۲
ندیدی که مه در گریبان بود
سر اندر گریبان خود کن، ببین ۳
اگر نشکند در ز دندان تو
یکی زیر دندان خود کن، ببین ۴
چه گویی که خسرو از آن من است
من خسته را ز آن خود کن، ببین ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰۶ - دل شکیبا نمی توان کردن
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰۸ - چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
