هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به تفکر در مورد زندگی، گذرا بودن دنیا و ارزش‌های واقعی مانند تقوا و خودشناسی دعوت می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد به جای دلبستگی به مال و منال دنیوی، به عمر خود توجه کند و از فرصت‌ها برای رشد معنوی استفاده نماید.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و ارتباط برقرار کردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی یافت می‌شود.

شماره ۱۶۳۲ - ای آشنا، درین چه بی بن نظاره کن

ای آشنا، درین چه بی بن نظاره کن
تا اندرو نگون نفتادی کناره کن ۱

تا کی به جهد چاره مال و درم کنی؟
گر ممکنت بود ز پی عمر چاره کن ۲

تاج سر فلک چه نظاره کنی به فرق
چون خشت زیر سر نهد آنگه نظاره کن ۳

بر لوح خاک احسن تقویم چون تویی
در خویشتن شمار سپهر و ستاره کن ۴

بگذر ز دهر و عنصر و اجرام، چرخ را
پیش عروس همت خود پیشکاره کن ۵

چون ز آفتاب و مه تو بهی، گر شوی چراغ
سیلی به نور گو، به زبان صد حراره کن ۶

ور خار بهر مطبخ تجرید می کشی
طوبی و سدره بشکن و بر پشتواره کن ۷

دل گوهری ست، گر به رگ راست بندیش
آن رشته را بتاب و درین سنگ پاره کن ۸

خسرو، به سیم معنی اگر در رسیده ای
آن سیم را به گوش دلت گوشواره کن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۳۱ - بنشین نفسی کز همه لطف تو بس است این
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳۳ - چون همی دانی که تن چون جان نهان خواهد شدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.