هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غم و رنج خود سخن میگوید و آن را برتر از شادی دیگران میداند. او از نالایق بودن خود و دیگران برای خدمت میگوید و آرزوی نابودی خود را دارد. همچنین، از رسیدن دیگران به مقصود و ماندن خود در حسرت سخن میگوید و در پایان، از بیمهری و عدم رحمت بر افراد نالایق شکایت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و آرزوی نابودی ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۶۳۴ - ای غمت خوش تر ز شادی کسان
ای غمت خوش تر ز شادی کسان
از غم خود هر دمم شادی رسان ۱
چون کسان گر لایق خدمت نه ایم
لعنتی بفرست بر ما ناکسان ۲
پاره پاره کن مرا بر فرق خویش
تا همه زاغان برند و کرکسان ۳
هر کسی در کعبه وصلت رسید
من بمردم در میان واپسان ۴
مهربانی زو مجو، خسرو، از آنک
شعله را رحمت نیاید بر خسان ۵
از غم خود هر دمم شادی رسان ۱
چون کسان گر لایق خدمت نه ایم
لعنتی بفرست بر ما ناکسان ۲
پاره پاره کن مرا بر فرق خویش
تا همه زاغان برند و کرکسان ۳
هر کسی در کعبه وصلت رسید
من بمردم در میان واپسان ۴
مهربانی زو مجو، خسرو، از آنک
شعله را رحمت نیاید بر خسان ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۳۳ - چون همی دانی که تن چون جان نهان خواهد شدن
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳۵ - یک شب، ای ماه جهان افروز من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
