شماره ۱۶۶۴ - باز به خون خلق شد چشم جفانمای تو

باز به خون خلق شد چشم جفانمای تو
عمر اگر وفا کند جان من و جفای تو ۱

نیست امید کز توام یک گل بخت بشگفد
عمر به باد می دهم بیهده در هوای تو ۲

گریه و آه سرد من گر بر بایدت کسی
تا نروی ز جای خود، ای دل و دیده، جای تو ۳

وقتی اگر ز جان من ناوک تو خطا شود
تن به قصاص در دهم معذرت خطای تو ۴

من که ز دولت غمت خون دو دیده می خورم
هست حرام خوارگی گر نکنم دعای تو ۵

باد بر آستان تو خاک شده وجود من
تا به طفیل آستان بو که رسم به پای تو ۶

بر زمی آخرت گهی بوده بود خرامشی
حیف بود به چشم من خاک در سرای تو ۷

از حسد خیال تو با دل خود به غیرتم
گلخنیی چرا کشد هولج کبریای تو ۸

گوش به خسرو آر شب تا که ببینی از کجا
نغمه شوق می زند بلبل خوشنوای تو ۹