شماره ۱۶۷۲ - گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو

گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو
بهر چه نازی کند زلف تو بر ساق تو ۱

تو که به غلتاق تنگ چست در آمد تنت
پرده دل را درید رشک بغلتاق تو ۲

بو که بیاید ز تو شستن نعل سمند
پای بزرگان گرفت گریه عشاق تو ۳

گریه کنم تا مگر ز ابرو اشارت کنی
لیک ز باران من غم نخورد طاق تو ۴

پیش تو مردن مرا چون نگذارد رقیب
بهر چه باری زید خسرو مشتاق تو ۵