هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از غمزههای دلدوز، عشق جهانسوز، و زیباییهای معشوق مانند گل عارض و زلف بدآموز سخن میگوید. همچنین، از تأثیرات عمیق این عشق بر دل و جان خود مینویسد و ترس از افشای احساساتش را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعارات پیچیدهٔ ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶۷۱ - پرده صبرم درید غمزه دلدوز تو
پرده صبرم درید غمزه دلدوز تو
زهره من آب کرد عشق جهانسوز تو ۱
من که سحر هر شبی دم نزنم تا به صبح
ترسم روشن شود مهر دل افروز تو ۲
رنگ گل عارضت روز به روز است نو
خارکشی را چه رنگ از گل نوروز تو ۳
هندوی چشم ترا غارت ترکان چین
نیکویی آموخته است زلف بدآموز تو ۴
تا تو بر اهل صواب تیر زنی بی خطا
هست کمان بلند ابروی کین توز تو ۵
خسرو بیچاره کرد وقف هوای تو دل
گر چه پی جانست گرد غمزه دلدوز تو ۶
زهره من آب کرد عشق جهانسوز تو ۱
من که سحر هر شبی دم نزنم تا به صبح
ترسم روشن شود مهر دل افروز تو ۲
رنگ گل عارضت روز به روز است نو
خارکشی را چه رنگ از گل نوروز تو ۳
هندوی چشم ترا غارت ترکان چین
نیکویی آموخته است زلف بدآموز تو ۴
تا تو بر اهل صواب تیر زنی بی خطا
هست کمان بلند ابروی کین توز تو ۵
خسرو بیچاره کرد وقف هوای تو دل
گر چه پی جانست گرد غمزه دلدوز تو ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۷۰ - پر زخم است و شکست زلف گرانبار تو
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷۲ - گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
