شماره ۱۶۷۴ - عاشق و دیوانه ام، سلسله یار کو

عاشق و دیوانه ام، سلسله یار کو
سینه ز هجران بسوخت، شربت دیدار کو ۱

گر چه گلستان خوش است، ورچه چمن دلکش است
آن همه دیدم، ولی آن گل رخسار کو ۲

ناله هر عاشقی از دل افگار خویش
از من مسکین مپرس کان دل افگار کو ۳

نقش من بت پرست هست به کشتن سزا
تیغ سیاست کجاست، بازوی این کار کو ۴

آه که دعوی عشق، پس غم جان، چون بود
دوستی جان گرفت، دوستی یار کو ۵

وه که جمالی چنان روزی این چشم نیست
دیده بیدار هست، دولت بیدار کو ۶

بر سخن درد ما گوش نهد گر چه یار
خسرو بیچاره را طاقت گفتار کو ۷