شماره ۱۶۷۵ - خون گریم ار چه از ستم بیکران تو

خون گریم ار چه از ستم بیکران تو
هم خاک روبم از مژه بر آستان تو ۱

بسیار آبگینه دلها شکسته ای
زین جرم سنگ شد دل نامهربان تو ۲

جان رفت و نه وصال توام شد نه عیش خوش
نه من از آن خویش شدم نه از آن تو ۳

در دل که شب جفای تو می گشت تا به روز
گفتم که، ای تو، در دل من، گفت، جان تو ۴

ابرو ترش مکن که شود کشته عالمی
زین چاشنی که می نگرم در کمان تو ۵

از تنگی دهان توام دست کی دهد
روزی من چو تنگ تر است از دهان تو ۶

گفتی که خسرو آن من است این چه دولت است
یعنی منم که می گذرم بر زبان تو ۷