هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و وفاداری سخن میگوید و از رنجها و غمهای ناشی از عشق نامهربان معشوق مینالد. شاعر از ظلم و بیوفایی معشوق شکایت دارد و با تصاویر شاعرانه مانند بوی وفا، اشکهای ژالهگونه، و کوههای غم، احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶۸۰ - بوی وفا ز طره عنبرفشان تو
بوی وفا ز طره عنبرفشان تو
عشاق را نه جز ستم بیکران تو ۱
شب نیستی که می نکنم تا به وقت صبح
افغان ز جور غمزه نامهربان تو ۲
برق از نفس گشایم و ژاله زنم ز اشک
شاخ وفا دمد مگر از گلستان تو ۳
نادیده کس میان تو و تابدیده ام
گم گشته ام ز لاغری اندر میان تو ۴
تن موی شد مرا و به هر موی از تنم
غم کوه کوه در غم کوه روان تو ۵
زرد و خمیده شد تن خسرو که تا شود
خلخال پایهای سگ پاسبان تو ۶
عشاق را نه جز ستم بیکران تو ۱
شب نیستی که می نکنم تا به وقت صبح
افغان ز جور غمزه نامهربان تو ۲
برق از نفس گشایم و ژاله زنم ز اشک
شاخ وفا دمد مگر از گلستان تو ۳
نادیده کس میان تو و تابدیده ام
گم گشته ام ز لاغری اندر میان تو ۴
تن موی شد مرا و به هر موی از تنم
غم کوه کوه در غم کوه روان تو ۵
زرد و خمیده شد تن خسرو که تا شود
خلخال پایهای سگ پاسبان تو ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۷۹ - هر شب منم فتاده به گرد سرای تو
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸۱ - مست آمد آن نگار که ما مست روی او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
