شماره ۱۶۷۹ - هر شب منم فتاده به گرد سرای تو

هر شب منم فتاده به گرد سرای تو
تا روز آه و ناله کنم از برای تو ۱

روزی که ذره ذره شود استخوان من
باشد هنوز در دل تنگم هوای تو ۲

هرگز شب وصال تو روزی نشد مرا
ای وای بر کسی که بود مبتلای تو ۳

جان را روان برای تو خواهم نثار کرد
دستم نمی دهد که نهم سر به پای تو ۴

جانا، بیا ببین تو شکسته دلی من
عمری گذشته است منم آشنای تو ۵

بر حال زار من نظری کن ز روی لطف
تو پادشاه حسنی و خسرو گدای تو ۶