هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق، درد فراق و آرزوی وصال است. همچنین در ابیاتی به مفاهیم عرفانی مانند تسلیم در برابر تقدیر و لطف الهی اشاره شده است. در پایان، شاعر به ستایش از شخصی به نام "رکن دین آصف ثانی حسن" می‌پردازد و آرزوی برآورده شدن دعاهایش را دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارات به‌کار رفته نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

شماره ۱۶۹۵ - امشب، ای باد، یکی جانب آن بستان شو

امشب، ای باد، یکی جانب آن بستان شو
سر آن زلف پریشان کن و مشک افشان شو ۱

من که زان بوی شوم کشته و خواهی بروم
از پی بوی دگر جانب آن بستان شو ۲

چون شدی، ای دل بدخو، که نمودت این راه
که بر آن سرکش خودکامه و بی سامان شو؟ ۳

تشنه خون دل ماست دو چشم مستت
هر دم، ای دیده من، ساقی آن مستان شو ۴

صنما، رفت چو جانم به غمت لطفی کن
تا شوم زنده ز سر، هم تو درین تن جان شو ۵

همه در مجلس شاهان نتوان خورد کباب
یکی شبی بر جگر سوخته هم مهمان شو ۶

آرزو دارم کامی ز لبت یک روزی
تا مگر گویی که غارتگر خوزستان شو ۷

رکن دین آصف ثانی حسن آن کش به دعا
آسمان گفت که فرمان ده چار ارکان شو ۸

گر همی خواهی در دیده کشندت خوبان
گفت خسروست که خاک در خسرو خان شو ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۹۴ - بیا، ای باغ جان، تا بنگرم سرو روان تو
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹۶ - عارض همچون نگارستان تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.