هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلتنگی برای معشوق میگوید و احساسات خود را با تصاویر زیبا بیان میکند. او از غم فراق، عشق بیپاسخ و رنجهای عاشقی سخن میگوید و معشوق را بهعنوان موجودی زیبا و دستنیافتنی توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارههای بهکاررفته نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۱۷۱۰ - تا دل ز توام به غم نشسته
تا دل ز توام به غم نشسته
جان در گذر عدم نشسته ۱
بر خاک در تو من مقیم
مانند سگ حرم نشسته ۲
هر کس که بدید حسن رویت
در خانه زهد کم نشسته ۳
آن خط غبار بر عذارت
چون هندوی پشت خم نشسته ۴
هستم به رقیب ناکس، ای دوست
چون خار به گل دژم نشسته ۵
مهر از هوش رخ تو هر شب
تا وقت سحر به غم نشسته ۶
از دولت وصل تست خسرو
بر مسند و تخت جم نشسته ۷
جان در گذر عدم نشسته ۱
بر خاک در تو من مقیم
مانند سگ حرم نشسته ۲
هر کس که بدید حسن رویت
در خانه زهد کم نشسته ۳
آن خط غبار بر عذارت
چون هندوی پشت خم نشسته ۴
هستم به رقیب ناکس، ای دوست
چون خار به گل دژم نشسته ۵
مهر از هوش رخ تو هر شب
تا وقت سحر به غم نشسته ۶
از دولت وصل تست خسرو
بر مسند و تخت جم نشسته ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰۹ - گشادم دیده روی تو ناگه
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱۱ - در خون منم، ای صنم، نشسته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
