شماره ۱۷۳۱ - منم امروز ز روی چو تو یاری مانده

منم امروز ز روی چو تو یاری مانده
باده عیش ز سر رفته خماری مانده ۱

چشم و سینه به گذری های تو بر ره سوده
دیده پر خاک و دلی پر ز غباری مانده ۲

عشق خون خوردن و جان سوختنم فرموده
من به نزدیک خود اندر سرکاری مانده ۳

رفته از پیش نظر نقش نگار زیبا
بر رخ از خون جگر نقش و نگاری مانده ۴

بوستانی که درو جز گل بی خار نبود
چون توان دید که گل رفته و خاری مانده ۵

وه در این فتنه که فریاد رسد جان مرا
ترک قتال و فرس تند و شکاری مانده ۶

ای صبا، عذری بخواهیش اگر ما رفتیم
راه خونخوار و خر افتاده و باری مانده ۷

دوستان باز نیاید دل من بگذارید
کشته صیدی ست به فتراک سواری مانده ۸

خلق گویند که بی او به چه سانی خسرو؟
چون بود بلبل مسکین ز بهاری مانده ۹