هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه از حافظ، بیانگر درد و رنج عشق، نالههای عاشقانه، و تمایل به وصال معشوق است. شاعر از معشوق میخواهد که به او توجه کند، دردهایش را تسکین دهد، و اجازه دهد تا در کنارش باشد. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند بتپرستی، کفر، و عرفان نیز در شعر دیده میشود.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'بتپرستی' و 'کافر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۱۸۴۱ - گر تو سیمین سرو را شکل سرافرازی دهی
گر تو سیمین سرو را شکل سرافرازی دهی
بنده را در ناله با بلبل هم آوازی دهی ۱
بهر مردن گشتم اینک ساخته تا کی هنوز
نرگس بدخوی را تعلیم بدسازی دهی ۲
آب چشم من که شد غماز حال من به خون
کسوت لعلش همی تعلیم غمازی دهی ۳
بت پرستی دلم بسیار شد،وقت است اگر
تیغ کافر کش به دست غمزه غازی دهی ۴
داد این مرهم بده کز زیر پایت دور ماند
چون به صف عاشقان داد سرافرازی دهی ۵
یار در دل، خسروا و جانم آخر، شاید آنک
پادشاه را با گدایی خانه انبازی دهی ۶
بنده را در ناله با بلبل هم آوازی دهی ۱
بهر مردن گشتم اینک ساخته تا کی هنوز
نرگس بدخوی را تعلیم بدسازی دهی ۲
آب چشم من که شد غماز حال من به خون
کسوت لعلش همی تعلیم غمازی دهی ۳
بت پرستی دلم بسیار شد،وقت است اگر
تیغ کافر کش به دست غمزه غازی دهی ۴
داد این مرهم بده کز زیر پایت دور ماند
چون به صف عاشقان داد سرافرازی دهی ۵
یار در دل، خسروا و جانم آخر، شاید آنک
پادشاه را با گدایی خانه انبازی دهی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۶۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۴۰ - چتر عنبروش کن از گیسو که سلطان منی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۴۲ - جان شیرین منی، ای از لطافت چون پری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.