شماره ۱۸۷۲ - به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی

به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی
به مهرکش سگ خود را، اگر به کین نتوانی ۱

گهم نوازی، گاهی بود که تیغ برانی
مراد تست، چنان کن، اگر چنین نتوانی ۲

به نازگویی، بوسی دهم اگر بدهی جان
من آن توانم کردن، ولی تو این نتوانی ۳

بیا و تکیه برین چشم شب نخفته من کن
که با چنین تن و اندام بر زمین نتوانی ۴

مگو تو تلخ که جان می بری به گفتن شیرین
مرا به زهر گهی کش، کز انگبین نتوانی ۵

خوش است باغ، ولیکن نایستد دلم آن جا
که تو شنیدن این ناله حزین نتوانی ۶

دلا، بکش ز بلند آستانت دامن دعوی
که خاک رفتن آنجا به آستین نتوانی ۷

نخست از سر جان خیز خسروا و پس آنگه
به آشکار برو زن، گر از کمین نتوانی ۸