شماره ۱۸۷۱ - نامردم است، هر که درو نیست مردمی

نامردم است، هر که درو نیست مردمی
عودی که بوش نیست، بسوزش به هیزمی ۱

مردم نه ای، چه نفس بد اندر نهاد تست
دیوی که جای کرده در اندام آدمی ۲

وه این چه کوری است که در چارراه شرع
با صد هزار رهبر بیننده ره گمی ۳

عمر روان چو آب و تو معمار قصر خاک
چو آب چشمه هست، چرا در تیممی؟ ۴

شرمی که بهر مال شوی بنده خزان
چون بنده خدایی و فرزند آدمی ۵

چون بد کنی، بدیت بگویند، از آن مرنج
کان هم خودی که در حق خود در تکلمی ۶

از برگ ریز یاد کن و دل منه به باغ
ای بلبلی که بر سر گل در ترنمی ۷

امروز باژگونه مزن نعل اسپ خویش
فردا چو زیر خاک لگدکوب هر سمی ۸

از تست بی نمازی خسرو، دلا که تو
مردار اوفتاده به چه بلکه در خمی ۹