هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و رنج شاعر از فراق یار است. او از صبا می‌خواهد که پیام‌هایش را به معشوق برساند، از ناله‌های بلبل در بهار بگوید، و از بی‌صبری و بی‌قراری خود سخن بگوید. شاعر از غم و اندوه فراوانی که تحمل کرده می‌نالد و از معشوق می‌خواهد که او را فراموش نکند. در نهایت، او به خداوند پناه می‌برد و از او کمک می‌خواهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و عارفانه عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۸۷۴ - سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی

سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی
فغان و زاری بلبل به نوبهار بگوی ۱

برفت طاقت صبر و نماند قوت عقل
بگوی حال من او را و زینهار بگوی ۲

ز خون دیده همه دست من نگار گرفت
مگر که دست بگیرد بدان نگار بگوی ۳

هزار جور کشیدم ز غم که نتوان گفت
یکی اگر بتوانی از آن هزار، بگوی ۴

اگر ز بنده فراموش کرد، یادش ده
وزین سخن دو سه بر وجه یادگار بگوی ۵

بنای عافیتم کاستوار بود از صبر
خراب شد ز غمم دار استوار بگوی ۶

حدیث چشم چو دریا بگو و زین مگذر
چو زین گذشت، حدیث لب و کنار بگوی ۷

اگر چه هر چه بگویی به عکس کار کند
تو باری اینقدر از بهر عکس کار بگوی ۸

اگر چه او نشود ز آن خویش خسرو را
تو ز آن خود بکن و بهر کردگار بگوی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۷۳ - هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟
گوهر بعدی:شماره ۱۸۷۵ - ای باد صبحگاه به من نام او بگوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.