هوش مصنوعی:
این شعر از عاشقانههای کلاسیک فارسی است که در آن شاعر از دوری معشوق شکایت میکند و با بیان احساسات عمیق خود، از بازگشت معشوق به سوی خود میپرسد. ابیات مملو از استعارهها و تشبیهات زیبا هستند که درد فراق و اشتیاق دیدار را به تصویر میکشند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیباییهای ادبی و احساسی شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۹۰۳ - ای جان ز تن رفته، به تن باز کی آیی؟
ای جان ز تن رفته، به تن باز کی آیی؟
وی سرو خرامان، به چمن باز کی آیی؟ ۱
جانی تو که از دوری روی تو بمردم
تا زنده شوم باز، به من باز کی آیی؟ ۲
شد جان هوایی به عنان گیری تو، لیک
زان باد تو، ای ترک به من، باز کی آیی؟ ۳
ما را وطن تنگ و تو خو کرده به صحرا
در ظلمت زندان وطن باز کی آیی؟ ۴
سرمایه خسرو به جهان جز سختی نیست
عمری که تو رفتی به سخن، باز کی آیی؟ ۵
وی سرو خرامان، به چمن باز کی آیی؟ ۱
جانی تو که از دوری روی تو بمردم
تا زنده شوم باز، به من باز کی آیی؟ ۲
شد جان هوایی به عنان گیری تو، لیک
زان باد تو، ای ترک به من، باز کی آیی؟ ۳
ما را وطن تنگ و تو خو کرده به صحرا
در ظلمت زندان وطن باز کی آیی؟ ۴
سرمایه خسرو به جهان جز سختی نیست
عمری که تو رفتی به سخن، باز کی آیی؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰۲ - به ناز هر نفسی سوی من گذر چه کنی؟
گوهر بعدی:شماره ۱۹۰۴ - تو نیز ای بی وفا، تا کی ستم بر جان من خواهی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
