شماره ۱۹۰۷ - هندوی زلف را چو تو یغما چنین دهی

هندوی زلف را چو تو یغما چنین دهی
در روم و ری منادی تاراج دین دهی ۱

پیش لب تو گر چه گداییست کار من
ملک جهان مراست، گر انگشترین دهی ۲

چون من روم، به تربت من بوسه ای زنی
حلوای روح من چو دهی، این چنین دهی ۳

آنجا که گشت تست، بگو تا شویم خاک
باری چنین چو کشته خود را زمین دهی ۴

جان بردن نهفته، میاموز غمزه را
جلاد را چه استره در آستین دهی؟ ۵

تلخی عشق بی مزه گردد ز نوش وصل
ناخوش میی که چاشنیش انگبین دهی ۶

من کیستم که خنده زنی تو به روی من؟
خسرو خس و بهاش تو در ثمین دهی ۷