هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از زبان ذات الهی خطاب به بنده بیان میشود که عشق و وابستگی تنها باید به خدا باشد. خداوند خود را بینیاز، بینشان و مهربان معرفی میکند و از بنده میخواهد که برای وصال با او، از غیر خدا چشم بپوشد و تنها به او توکل کند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و انتزاعی موجود در متن برای درک و دریافت نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد. همچنین مضامین معنوی و رابطهی عاشقانهی عرفانی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۱۰ - از ذات حق تعالی اعلام بی نوا را
از ذات حق تعالی اعلام بی نوا را
گر عاشق تو مائی ، کن ترک ماسوی را
ماذات ذوالجلالیم و از کبریا کمالیم
ما شاه با عطائیم از ما بجو تو مارا
من ذات بی نشانم ، فارغ ز این و آنم
کس را غمی ندارم، غمخوار باش مارا
من با تو مهربانم، بس شوق با تو دارم
ذوق دگر ندارم، جز قرب تو گدا را
گر شوق وصل داری ، باما بکن تو زاری
جز ما مجو تو یاری ، خود یار باش مارا
گر عاشق تو مائی ، کن ترک ماسوی را
ماذات ذوالجلالیم و از کبریا کمالیم
ما شاه با عطائیم از ما بجو تو مارا
من ذات بی نشانم ، فارغ ز این و آنم
کس را غمی ندارم، غمخوار باش مارا
من با تو مهربانم، بس شوق با تو دارم
ذوق دگر ندارم، جز قرب تو گدا را
گر شوق وصل داری ، باما بکن تو زاری
جز ما مجو تو یاری ، خود یار باش مارا
۵۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹ - باجام باده ساقی، فی الصبح مرحبا
گوهر بعدی:غزل ۱۱ - مبتلا در عشق گشتم ، صبر ما یاران کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
