شماره ۱۹۲۱ - گر ماه تو از مشک تو آلوده نبودی

گر ماه تو از مشک تو آلوده نبودی
زینسان دل من خسته و پالوده نبودی ۱

ور زلف ترا شانه فراهم ننشاندی
یک، دل به سر کوی تو آسوده نبودی ۲

زینگونه نخوردی غم تو خون دل ما
گر غمزه خونخوار تو فرموده نبودی ۳

ور نرگس مست تو خبر داشتی از ما
خون خوردن ما بهر تو بیهوده نبردی ۴

تا چند کشم زین دل خود کار جفاها
ای کاش که این جان غم اندوده نبودی ۵

آسوده دلی داشته ام، ای صنم، آن روز
کاین داغ بتان بر دل گم بوده نبودی ۶

خسرو که به دامان مژه رفت درت را
افسوس که گر دامنش آلوده نبودی ۷