شماره ۱۹۲۳ - من باد نخواهم که وزد بر چو تو باغی

من باد نخواهم که وزد بر چو تو باغی
تا از تو نسیمی نرساند به دماغی ۱

خوش دولت مرغی که خورد بر ز تو، ماییم
کز دور خرابیم به بویی چو تو باغی ۲

گر خواه به بازار شوم، خواه به بستان
ما را ز رخت سوی دگر نیست فراغی ۳

گر جلوه طاووس ز روی تو نبینیم
در کوی تو میریم به مهمانی زاغی ۴

تو داغ جگر را چه شناسی که نبودت
جز از می گلرنگ به دامان تو داغی ۵

پروانه که جان را به سر شمع فدا کرد
در مشهد خویش از تن خود سوخت چراغی ۶

آن به که من سوخته پیش تو نیایم
زیبا نبود پیش گلی بانگ کلاغی ۷

لاغ است ترا کشتن، اگر لطف دگر نیست
باری ز من دلشده یاد آر به لاغی ۸

نآمد ز دل خسته خبر، گر چه که خسرو
از گریه دوانید چپ و راست الاغی ۹