هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و پراحساس، بیانگر عشق و اشتیاق شاعر به معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی مانند سرو، سمنبر، جگر، و کمان، عمق احساسات خود را نشان می‌دهد. او آرزو دارد به معشوق نزدیک شود و با خدمت به او، توجهش را جلب کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر به‌کاررفته (مانند «جگر» و «تنگ درآمدن») ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۱۹۳۶ - سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟

سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟
دست مراد یکدمی در کمرش در آرمی؟ ۱

سرو ندیده ام به بر، لیک به سرو قامتش
سحر زبان خود دهم تا به برش در آرمی ۲

تنگ در آمده به بر چون جگری به تنگ بر
ور به نفیر در شود، تنگ ترش در آرمی ۳

هست دو دیده ام به ره، ور به یکی در آیدم
بر کنمش از آن یکی در گذرش در آرمی ۴

از قد خود کمان کنم وز رخ خویش جام زر
تا به طریق خدمتی در نظرش در آرمی ۵

خسروم و به جای رز جام جهان نما کشم
عادت مور را شبی در نظرش در آرمی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۳۵ - ای ننهاده هیچ گه تن به رضای چون منی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳۷ - گر به کمند زلف تو من نه چنین اسیرمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.