هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد و رنج عاشقانه و احساسات عمیق خود سخن میگوید. او از آتش عشق و غمهایی که جانش را سوزاندهاند، یاد میکند و آرزو میکند که اگر قدرتی داشت، آسمان را به زیر میکشید. همچنین، او از جایگاه والای معشوق و عظمت او در مقایسه با خودش سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساساتی است که درک آنها به بلوغ عاطفی و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۹۴۷ - هر شبم کآهم به عالم دم زدی
هر شبم کآهم به عالم دم زدی
آتش اندر خرمن عالم زدی ۱
سوخت جانم را غم و غم سوختی
ذره ای سوز من ار بر غم زدی ۲
گر دلم را دست بودی بر فلک
دیده ای سقفش که چون برهم زدی ۳
زین زبان دانی اگر جم بودمی
آسمانم بوسه بر خاتم زدی ۴
در تن خاکی و سلطانی بدی
خاک پایم آسمان را کم زدی ۵
آتش اندر خرمن عالم زدی ۱
سوخت جانم را غم و غم سوختی
ذره ای سوز من ار بر غم زدی ۲
گر دلم را دست بودی بر فلک
دیده ای سقفش که چون برهم زدی ۳
زین زبان دانی اگر جم بودمی
آسمانم بوسه بر خاتم زدی ۴
در تن خاکی و سلطانی بدی
خاک پایم آسمان را کم زدی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴۶ - آن چشم شوخ را بین هر غمزه ایی بلایی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴۸ - من ندیدم چون تو هرگز دلبری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
