هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از عشق و هجران معشوق می‌نویسد و از درد فراق و بی‌قراری خود سخن می‌گوید. او از خوابی که به او آرامش نمی‌دهد و از باده‌هایی که تسکین‌بخش دردش نیستند، شکایت دارد. در نهایت، به ناپایداری عمر و زندگی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی مانند عشق، هجران، و مرگ است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد.

غزل ۱۲ - بی روی توام ای مه نو خانه خراب

بی روی توام ای مه نو خانه خراب
وز هجر توام صبر به دل نقش بر آب است

در خواب توان دیدنت و خواب نیاید
از بس که مرا دیده اقبال به خواب است

دوشم به نگاه تو دل از باده غنی بود
خون جگر امشب می و غم جام شراب است

گر بار دگر دست دهد آن می لعلت
ما را چه غم از فوت نی و چنگ و رباب است

خالد اگرت عمر گرانمایه ز کف رفت
افغان چه کنی، قاعده عمر ذهاب است
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱ - جای جانان است اینجا مایه جانم کجاست؟
گوهر بعدی:غزل ۱۳ - ز رشک سرو قدت ، سرو پای در خاک است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.