هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تشبیههای زیبا مانند آفتاب، مشک ناب، و گل توصیف میکند. شاعر از معشوق میخواهد که روی خود را از او نپوشاند و از شرم و خجلت دوری کند. همچنین، اشارهای به مقایسهی زیبایی معشوق با گل و گلاب دارد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و ادبی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، درک برخی از تشبیهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان دشوار باشد.
غزل ۲۰ - ای تاب ز آفتاب ربوده ز تاب رخ
ای تاب ز آفتاب ربوده ز تاب رخ
پیراسته است ایزدت از مشک ناب رخ
زین چاشتگاه روی نهفتن ز من چرا؟
در چاشتگاه کی بنهفت آفتاب رخ
مهر منیر با همه خوبی و منزلت
هر شب کند ز شرم رخت در نقاب رخ
مفتون یک نگاهتم از من مپوش روی
مجنون روی ماهتم از من متاب رخ
خالد اگر به روی تو گل را قرین کند
شوید ز خجلت رخ تو از گلاب رخ
پیراسته است ایزدت از مشک ناب رخ
زین چاشتگاه روی نهفتن ز من چرا؟
در چاشتگاه کی بنهفت آفتاب رخ
مهر منیر با همه خوبی و منزلت
هر شب کند ز شرم رخت در نقاب رخ
مفتون یک نگاهتم از من مپوش روی
مجنون روی ماهتم از من متاب رخ
خالد اگر به روی تو گل را قرین کند
شوید ز خجلت رخ تو از گلاب رخ
۴۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹ - ای شده در دور لعلت تازه ایام مسیح
گوهر بعدی:غزل ۲۱ - کیست این کز نگهی رهزن صد جان باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
