هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر احساس تنهایی، درماندگی و وابستگی انسان به خدا در برابر مشکلات و سختیهای زندگی است. شاعر در هر بیت به نوعی از خداوند درخواست کمک و حمایت میکند و تأکید میکنند که تنها اوست که میتواند در این شرایط سخت پناهگاه باشد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، احساسات بیانشده مانند تنهایی و درماندگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۳۷ - خدایا جز تو ما را نیست حافظ
خدایا جز تو ما را نیست حافظ
گدا تا پادشا را کیست حافظ
به محنت خانه غربت شب و روز
غریب بی نوا را کیست حافظ
شب تاریک و بی ره در بیابان
من بی رهنما را کیست حافظ
ز موج قلزم زخار خونخوار
خدا را، ناخدا را کیست حافظ
ز دست اندازی شیطان سرکش
من بی دست و پا را کیست حافظ
نباشد رهنما گر لطف عامش
تو می گو خالدا خود کیست حافظ؟
گدا تا پادشا را کیست حافظ
به محنت خانه غربت شب و روز
غریب بی نوا را کیست حافظ
شب تاریک و بی ره در بیابان
من بی رهنما را کیست حافظ
ز موج قلزم زخار خونخوار
خدا را، ناخدا را کیست حافظ
ز دست اندازی شیطان سرکش
من بی دست و پا را کیست حافظ
نباشد رهنما گر لطف عامش
تو می گو خالدا خود کیست حافظ؟
۴۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶ - ای ز گلزار جهان شمشاد دلجویت غرض
گوهر بعدی:غزل ۳۸ - عمر شد در کار ناهموار بر باد ای دریغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.