هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، زیبایی معشوق را با تصاویر طبیعی مانند گل، خورشید، و شب مقایسه می‌کند. شاعر از جذابیت‌های ظاهری و معنوی معشوق سخن می‌گوید و عشق خود را با توصیف‌های شاعرانه بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

غزل ۳۶ - ای ز گلزار جهان شمشاد دلجویت غرض

ای ز گلزار جهان شمشاد دلجویت غرض
در نگارستان هستی صورت رویت غرض

هست از والشمس خورشید رخت مقصود و بس
وز سواد طره ات والیل شد مویت غرض

سجده پیش آدم خاکی کجا کردی ملک
گر نبودی ران میان محراب ابرویت غرض

تیرهای غمزه ات را از دل دلدادگان
هر طرف بینم فتاده بر سر کویت غرض

نیست تاب اینکه بی پرده ز رویت دم زنم
خوبرویان را ستایم ، روی نیکویت غرض

خنده گل، نشات مل ، جعد سنبل بر زبان
شمیه خوش، چشم دلکش، تاب گیسویت غرض

خالد ار دم زد ز مشک، ای جان! نگویی این خطاست
چین زلفت مدعا و خال هندویت غرض
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۵ - ز شوقت شمع چون پروانه رقاص
گوهر بعدی:غزل ۳۷ - خدایا جز تو ما را نیست حافظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.