هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد فراق و عشق بیپایان شاعر به معشوق است. شاعر از صبری که در غم معشوق از دست داده میگوید و وفاداری خود را به عشق و یاد معشوق حتی پس از مرگ اعلام میکند. او از زاهدانی که او را به فردوس دعوت میکنند، دوری میجوید و ترجیح میدهد در خاک، مانند لاله، سر برآورد و همچنان حیران معشوق بماند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مرگ و فراق نیاز به بلوغ فکری دارند.
غزل ۴۱ - الا ای جامه صبر از غمت چاک
الا ای جامه صبر از غمت چاک
ترحم ، قددنت للموت مرضاک
تو رفتی، لشگر جانهات در پی
فیاطوبی لروح کان یلقاک
به فرقم پای استغنا نهادی
بلندم ساختی الله ابقاک
به سوگند و عهودت دل نبندم
فان الرب بالاخلاف رباک
به فردوسم مخوان زاهد که بی او
لدی اهل النهی ماطاب طوباک
ز خاک ار لاله سان فردا برآیم
ترانی هکذا حیران سیماک
به مژگان می درد خالد پس از مرگ
تجاه اللحد حتی نال مثواک
ترحم ، قددنت للموت مرضاک
تو رفتی، لشگر جانهات در پی
فیاطوبی لروح کان یلقاک
به فرقم پای استغنا نهادی
بلندم ساختی الله ابقاک
به سوگند و عهودت دل نبندم
فان الرب بالاخلاف رباک
به فردوسم مخوان زاهد که بی او
لدی اهل النهی ماطاب طوباک
ز خاک ار لاله سان فردا برآیم
ترانی هکذا حیران سیماک
به مژگان می درد خالد پس از مرگ
تجاه اللحد حتی نال مثواک
۴۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰ - باز شد دل به درون نائره افروز فراق
گوهر بعدی:غزل ۴۲ - ای مه و خورشید از رخشنده رخسارت خجل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
