هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساسات عمیق عاشقانه و روحانی را بیان می‌کند. شاعر با مقایسه‌های ظریف بین عناصر طبیعی مانند گل، یاقوت، و سیب با ویژگی‌های معشوق، زیبایی‌ها و احساسات خود را توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۵۰ - نشتر فولاد یا مژگان دلدار است این

نشتر فولاد یا مژگان دلدار است این
نشات می یا نگاه چشم بیمار است این

ژاله بر گل یا خوی خجلت ز شرم روی دوست
یا عرق بر جبهه شوخ ستمکار است این

کلک مانی ریخت بر برگ سمن مشک ختن
یا خط نو سرزده از روی دلدار است این

شمس خاور بر سر سروسهی بگرفت جای
یا بلا یا خود همین بالا و رخسار است این

هست این یاقوت کان، یاقوت جان بیدلان
آب حیوان یا لب لعل شکر بار است این

قطره آب بقا یا رشحه چاه زنخ
سیب بستان ارم یا غبغب یار است این

کیست این کز نغمه جانکاه او دل می رود
خالد دلسوخته یا بلبل زار است این
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۹ - چون کنی از لعل لب میل شکر ریختن
گوهر بعدی:غزل ۵۱ - خسروی دارم که کرده درگه مهمیز او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.