شمارهٔ ۱۴ - او راست

این منم کز تو مرا حال بدین جای رسید
این تویی کز تو مرا روز چنین باید دید ۱

من همانم که به من داشتی از گیتی چشم
چه فتاده ست که در من نتوانی نگرید ۲

من همانم که مرا روی همی اشک شخود
من همانم که مرا دست همی جامه درید ۳

زندگانی را با مرگ بدل باید کرد
چو مرا کار ازین کار بدین پایه رسید ۴

دل من بستدی و باز کشیدی دل خویش
دل ز من بیگنهی باز نبایست کشید ۵

نفریبی تو مرا کز تو من آگه شده ام
من نخواهم سخن و لابه تو نیز خرید ۶

دل بدخواه من از انده من شادی کرد
دوستی کس چو تو بد عهد و جفا کار ندید ۷

آنچنان کار بیکبار چنین داند شد
در همه حال زهر کار نباید ترسید ۸