شماره ۶۴ - هر کو نه خدمت تو کند در بطالتست

هر کو نه خدمت تو کند در بطالتست
وآن کو نه مدحت تو کند در ضلالتست ۱

قومی بکار دنیی وقومی بآخرت
مشغولیی که با تو نباشد بطالتست ۲

نظمی که می کنیم وبآخر نمی رسد
از داستان عشق تو اول مقالتست ۳

از حال ما خبر ز مجانین عشق پرس
هشیار را خبر نبود کین چه حالتست ۴

گفتم بدل که تحفه جانان مکن زجان
گو را بکار ناید ومارا خجالتست ۵

ابرام نامه گرچه ازآن در بریده ام
آهم رسول صادق وشعرم رسالتست ۶

ای عالم ار تو وعده بجنت کنی خطاست
مشتاق دوست را که ز حورش ملالتست ۷

آنکو بعلم وعقل خود از دوست باز ماند
عقلش جنون شناس که علمش جهالتست ۸

وقتست سیف را که نگوید دگر سخن
ذکرت بدل کند که زبان را کلالتست ۹