شماره ۱۴۴ - درین تفکرم ای جان که گر فراق افتد

درین تفکرم ای جان که گر فراق افتد
مرا وصال تو دیگر کی اتفاق افتد ۱

همین بس است زهجران دوست عاشق را
که قدر وصل بداند چودر فراق افتد ۲

بدرد هجر شدم مبتلا ازآن هردم
صدای ناله من اندرین رواق افتد ۳

مرا زتلخی آن وارهان وآنگه زهر
بدست خویش بمن ده که بر مذاق افتد ۴

زهجرت ای بت خورشید رو من آن ماهم
که ازخسوف برسته است ودر محاق افتد ۵

زفرقت گل روی تو بنده دور ازتو
چو بلبلیست که از جفت خویش طاق افتد ۶

گر اجتماع دگر باره دیر دست دهد
میان روح وبدن زود افتراق افتد ۷

باشک شسته شود نامه گر درو سخنم
بذکر آرزو و شرح اشتیاق افتد ۸

زجورها که تو با بنده کرده ای در روم
عجب مدار گر آوازه در عراق افتد ۹

بود که بوی وی آرد بسیف فرغانی
نسیم باد بهاری گر اتفاق افتد ۱۰