هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که درباره عشق و دلدادگی به معشوق الهی سخن می‌گوید. شاعر از تأثیرات عمیق عشق و مستی ناشی از آن می‌گوید و بیان می‌کند که هر کس از جام عشق او بنوشد، حتی اگر سنگی باشد، توبه‌اش می‌شکند. همچنین، اشاره‌ای به قدرت و نفوذ معشوق دارد که همه تحت تأثیر حکم او هستند و کسی نمی‌تواند از دام عشق او رهایی یابد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی و پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'مستی' و 'توبه شکستن' ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشند که برای مخاطبان با سن بالاتر مناسب‌تر است.

شماره ۳۰۳ - جرعه یی می نخورده از دستش

جرعه یی می نخورده از دستش
بیخودم کرد نرگس مستش ۱

هرکه از جام عشق او می خورد
توبه گر سنگ بود بشکستش ۲

بکسی مبتلا شدم که نرست
مرغ از دام و ماهی از شستش ۳

بهمه جای می رود حکمش
بهمه کس همی رسد دستش ۴

از عنایت مپرس کآن معنی
نیست در حق بنده گر هستش ۵

هرکه عاشق نشد، بدامن دوست
نرسد دست همت پستش ۶

سیف از مشک بوی دوست شنید
بر گریبان خویشتن بستش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - اگرچه راه بسی بود تا من از آتش
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - قند خجل می شود از لب چون شکرش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.