شماره ۴۲۰ - ای گلستان شکفته بنسیم وباران

ای گلستان شکفته بنسیم وباران
همچو غنچه چه کنی روی نهان از یاران ۱

عاشقان گر بخزان از تو بهاری خواهند
بدو رخسار ودو چشم از تو گل از ما باران ۲

طالب سایه تو جمله خورشید رخان
عاشق صورت تو زمره معنی داران ۳

ای چو جان داروی تو خسته دلان را مرهم
من ز درد تو خوشم چون زشفا بیماران ۴

همه در عهد تو در ماتم حسن خویشند
سرخ رویان کلهدارو سیه دستاران ۵

بهر آن زلف که بر پای دلم زنجیرست
نه منم شیفته سر بلکه چو من بسیاران ۶

آدمی چون رهد از عشق که مر انسان را
دیو آن وسوسه گشتند پری رخساران ۷

حزن بر عاشق تو بسته در خواب ولیک
آستان تو شده بالش شب بیداران ۸

سیف فرغانی قول تو ترانه است وغزل
بعد ازین دست بدار از عمل بی کاران ۹