هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره میکند و از عشق و دلباختگی خود سخن میگوید. شاعر معشوق را با گلها و طبیعت مقایسه میکند و از ناامیدی خود در یافتن پاسخ عشقش مینالد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق تر از شعر و احساسات آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
شماره ۵۷۶ - در گلشن حسن چون تو کس نیست
در گلشن حسن چون تو کس نیست
معروف چو گل بخوب رویی ۱
من تنگ دلم چو غنچه وتو
لاله رخی و بنفشه مویی ۲
موی تو بر آن زمین که افتاد
از خاک نرفت مشک بویی ۳
ما آن توایم وجمله گویند
تو آن کئی همی نگویی ۴
گم شد دل صد هزار عاشق
تو خود دل عاشقی نجویی ۵
دستت نرسد بدامن سیف
تا دست زخویشتن نشویی ۶
ای چون گل نو بتازه رویی
بر روی تو ختم شد نکویی ۷
معروف چو گل بخوب رویی ۱
من تنگ دلم چو غنچه وتو
لاله رخی و بنفشه مویی ۲
موی تو بر آن زمین که افتاد
از خاک نرفت مشک بویی ۳
ما آن توایم وجمله گویند
تو آن کئی همی نگویی ۴
گم شد دل صد هزار عاشق
تو خود دل عاشقی نجویی ۵
دستت نرسد بدامن سیف
تا دست زخویشتن نشویی ۶
ای چون گل نو بتازه رویی
بر روی تو ختم شد نکویی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۵ - تو قبله دل وجانی چو روی بنمایی
گوهر بعدی:شماره ۵۷۷ - ز دلبران همه شهر دل پذیر تویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
