خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره میکند و از عشق و دلباختگی خود سخن میگوید. شاعر معشوق را با گلها و طبیعت مقایسه میکند و از ناامیدی خود در یافتن پاسخ عشقش مینالد.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق تر از شعر و احساسات آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
شماره ۵۷۶ - در گلشن حسن چون تو کس نیست
در گلشن حسن چون تو کس نیست
معروف چو گل بخوب رویی ۱
من تنگ دلم چو غنچه وتو
لاله رخی و بنفشه مویی ۲
موی تو بر آن زمین که افتاد
از خاک نرفت مشک بویی ۳
ما آن توایم وجمله گویند
تو آن کئی همی نگویی ۴
گم شد دل صد هزار عاشق
تو خود دل عاشقی نجویی ۵
دستت نرسد بدامن سیف
تا دست زخویشتن نشویی ۶
ای چون گل نو بتازه رویی
بر روی تو ختم شد نکویی ۷
معروف چو گل بخوب رویی ۱
من تنگ دلم چو غنچه وتو
لاله رخی و بنفشه مویی ۲
موی تو بر آن زمین که افتاد
از خاک نرفت مشک بویی ۳
ما آن توایم وجمله گویند
تو آن کئی همی نگویی ۴
گم شد دل صد هزار عاشق
تو خود دل عاشقی نجویی ۵
دستت نرسد بدامن سیف
تا دست زخویشتن نشویی ۶
ای چون گل نو بتازه رویی
بر روی تو ختم شد نکویی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۵ - تو قبله دل وجانی چو روی بنمایی
گوهر بعدی:شماره ۵۷۷ - ز دلبران همه شهر دل پذیر تویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
