هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از لطف و محبت یار خود قدردانی میکند و بیان میکند که چگونه این محبت باعث امیدواری و شادی در دل او شده است. همچنین، شاعر به فضل و بزرگواری یار خود اشاره کرده و از تأثیر مثبت نامهها و القاب او بر زندگی خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شمارهٔ ۱۱۹ - کتب الی صدیق ارسل الیه کتابا و هوالشیخ نورالدین بن الشیخ محمود ادام الله برکتهما
با حسن چو لطف یار کردی
ای جان بنگر چه کار کردی ۱
دل را بسخن گشاد دادی
دی را بنفس بهار کردی ۲
با چاکر خرد خود بسی لطف
ای صدر بزرگوار کردی ۳
چون شعر رهی نهان نماند
فضلی که تو آشکار کردی ۴
از وصل بریده بود امیدم
بازم تو امیدوار کردی ۵
از نامه خود طویله در
در گردن روزگار کردی ۶
چون دست عروس نامه یی را
از خامه پر از نگار کردی ۷
زین نامه که دام مرغ روح است
چون من ز غنی شکار کردی ۸
از بهر جمال وصل خود باز
چشم املم چهار کردی ۹
زین چند لقب که حد من نیست
بر مزبله در نثار کردی ۱۰
ای جان بنگر چه کار کردی ۱
دل را بسخن گشاد دادی
دی را بنفس بهار کردی ۲
با چاکر خرد خود بسی لطف
ای صدر بزرگوار کردی ۳
چون شعر رهی نهان نماند
فضلی که تو آشکار کردی ۴
از وصل بریده بود امیدم
بازم تو امیدوار کردی ۵
از نامه خود طویله در
در گردن روزگار کردی ۶
چون دست عروس نامه یی را
از خامه پر از نگار کردی ۷
زین نامه که دام مرغ روح است
چون من ز غنی شکار کردی ۸
از بهر جمال وصل خود باز
چشم املم چهار کردی ۹
زین چند لقب که حد من نیست
بر مزبله در نثار کردی ۱۰
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۰
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - ای دل بنه سر و مکش از کوی یار پای
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - ای فرستاده بداعی استری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.