هوش مصنوعی: این متن یک شعر ستایش‌آمیز و دعایی برای پادشاهی است که به عدالت، شجاعت، و خردمندی او اشاره دارد. شاعر از پادشاه می‌خواهد که در سعادت و آبادانی بماند، به عدالت رفتار کند، و از بندگان و آزادگان حمایت نماید. همچنین، تأکید می‌شود که پادشاه باید در تصمیم‌گیری‌ها محکم و در اجرای عدالت قاطع باشد.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی، سیاسی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات قدیمی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شمارهٔ ۱۷۰ - ثنای سلطان علاء الدوله مسعود

شاد باش ای شاه عالم شاد باش
با بتان دلبر نوشاد باش ۱

شاه مسعودی و تا باشد جهان
در سعادت خرم و آباد باش ۲

مقتدای پادشاهانی به ملک
شهریاران را به عدل استاد باش ۳

ملک همزاد تو آمد تو به ناز
در تن این نازنین همزاد باش ۴

خلق گیتی بنده و آزاد تست
دستگیر بنده و آزاد باش ۵

عدل بنیادیست عالی ملک را
تو به حق معمار آن بنیاد باش ۶

در درنگ و حزم ثابت کوه شو
در شتاب و عزم نافذ باد باش ۷

نصرت اندر آبگون پولاد تست
ناصر این آبگون پولاد باش ۸

تا به داد و دین بود پاینده ملک
قطب دین و پیشگاه داد باش ۹

تا عمل نیکو بود پاینده ملک
تو بر نیکان به نیکی یاد باش ۱۰

همچنین با عزم و حزم جزم زی
همچنین با دست و طبع راد باش ۱۱

عالم از انصاف تو شادست شاد
شاد باش ای شاه عالم شاد باش ۱۲
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶۹ - مدح عبدالحمید بن احمد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷۱ - هم در مدح او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.